เริ่มงานวีคแรก...เหนื่อย เครียด แย่ และเผาเจ้าของร้าน


 

. . . 2 7   ม ก ร า ค ม   2 5 5 8 . . .
เมื่อวานนี้พาเจเดนไปหาหมอเรียบร้อย ดูอาการแล้วไข้ก็ไม่มีทั้งวันแล้ว
วันนี้ก็เลยเริ่มไปทำงานอย่างสบายใจได้ แต่ก็แอบกังวลนิดหน่อย

เริ่มงานวันแรกวันอังคารของวีคสุดท้ายของเดือนมกรา58
ตื่นเช้าที่สุดในรอบหลายเดือนกันเลยทีเดียว
ตื่นตั้งแต่ 7โมงเช้า อาบน้ำแปรงฟัน กินกาแฟ กินขนมปัง
พอ7.30น. ก็เดินออกจากบ้านแบบห่วงๆกลัวว่าเจเดนจะตื่น

ด้วยความที่ที่ทำงานใกล้มาก ไม่มีรถเมล์ผ่าน โบกแท็กซี่ก็คงโดนด่า
ก็เลยต้องเดินไป ได้เห็นบรรยากาศตอนเช้า นกร้องบินไปบินมา ก็มีความสุขดีนะ

ไปถึงที่ร้านตอน 7.50 น. ได้ ทุกคนอยู่พร้อมหน้ากันเรียบร้อยจนแอบรู้สึกผิดเลย
ได้เจอแม่ครัวของที่นี่ชื่อ "เป้" แต่งงานกะคนสิงคโปร์เหมือนกันมีลูกน้อยเหมือนกัน
เจ้าของร้านชื่อ "ไอซ์" แพทเทิร์นเดียวกัน แต่งงานกะคนที่นี่ มีลูกน้อยวัยเดียวกัน
เจอสามีคุณไอซ์ แม่สามีคุณไอซ์ พ่อสามีคุณไอซ์ แบบว่าเต็มร้านกันไปหมด

ไปถึงที่ร้าน หน้าที่จริงๆของเราคือช่วยเตรียมของ หั่นผัก และรับออเดอร์ตักอาหาร
แต่เปิดร้านวันแรกอะไรๆก็ดูวุ่นวายไปหมดจริงๆนะ
ทุกคนยังใหม่ ยังไม่ชินกัน แล้วก็ยังไม่รู้หน้าที่ของกันและกัน
อิชั้นโดนใช้หั่นผักเป็นสิบๆกิโล
เอาจริงๆนะ ชีวิตนี้ไม่เคยเข้าครัว เกลียดการทำอาหาร
แต่...โดนหั่นผักเป็นสิบๆกิโล เล่นเอาเครียดกันไปเลย

แล้วแบบด้วยความที่ร้านเปิดใหม่ เด็กนักเรียนก็เห่อกันมาซื้อกิน
ทีนี้ทุกอย่างดูวุ่นวายประหนึ่งสงคราม กุ้งหมด ไก่หมด ผักหมด เล่นเอาแทบกรี๊ด
เราเองก็ทำนู่นทำนี่จนแทบไม่ได้หยุด หุงข้าวทีเป็นสามสี่หม้อ
แล้วแบบ...ทุกคนก็ยังไม่รู้ว่าต้องทำอะไรบ้าง ต่างคนต่างหางานกันทำเอง
ครัวก็เล็ก คนก็เยอะ ที่ก็เลอะเทอะไปหมด
เหนื่อยมว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

แล้วแบบว่า...คุณแม่ครัวใหม่คงแอบเกร็งเล็กน้อย เหวอซะเยอะ
เด๋วทำนู่นตกเด๋วทำนี่ตก แต่เด็ดสุดคงเป็นไข่แดงเค็มปั่น
วี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดเลย
ตกใส่หัวนาง แล้วโดนไหล่เจ้าของร้าน แอบมาแปดเปื้อนอิชั้นเล็กน้อยพอให้เหม็นเค็ม
ล้างก็ไม่ได้ทุกอย่างดูเร่งรีบไปหมด จนแทบอยากร้องไห้
มือโดนน้ำจนแตกเละเทะ มือสกปรก มีดบาด โดนน้ำมันกระเด็นและอื่นๆอีกมากมาย

เริ่มงานตั้งแต่เกือบ 8 โมงเช้า จน 4โมงเย็น ยังไม่ได้หย่อนตูดหรือเข้าห้องน้ำสักนิด
ยิ่งกว่าโรงงานนรกกันเลยทีเดียววววววววววววววววววววววววววว
เริ่มงานวีคแรก เหนื่อย เครียด แย่ และเผาเจ้าของร้าน
จังหวะที่แอบหายใจเลยแอบถ่ายรูปบรรยากาศเก็บเอาไว้ว่าเหนื่อยและทรมานแค่ไหน

6โมงเย็นก็แล้วยังไม่มีวี่แววจะได้กลับบ้านเพราะยังเก็บล้างกันไม่เสร็จ
ซีเจมาหาที่ร้าน รอจนทุ่มได้ คุณไอซ์ให้ต่อโอทีไปจนถึงสองทุ่ม
ก็เลยไล่ซีเจกลับไปดูเจเดนก่อน ไม่รู้ร้องไห้มูกโป่งรึยัง

ทำงานวันแรกกว่าจะได้กลับบ้านเกือบสองทุ่ม
เก็บล้างของ พร้อมกับเจ้าของบอกให้มาเช้ากว่าเดิมในวันพรุ่งนี้
ซีเจกลับถึงบ้านก็รีบส่งรูปเจเดนมาให้ดู เล่นเอาเราน้ำตาแทบคลอ
เริ่มงานวีคแรก เหนื่อย เครียด แย่ และเผาเจ้าของร้าน
พอกลับถึงบ้าน เจเดนวิ่งเข้ามาจะให้อุ้ม แต่เราต้องรีบวิ่งหนีเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ
เพราะว่าเนื้อตัวสกปรกมาก ไม่อยากเข้าใกล้ลูก กลัวมีเชื้อโรค
มันเป็นความรู้สึกที่ดราม่ามากๆ คิดถึงลูก อยากกอดลูกแต่ก็ทำไม่ได้
รีบๆอาบน้ำ พอได้กอดลูกเท่านั้นแหละ น้ำตาแตกโฮเลย กอดลูกร้องไห้อยู่ในห้อง
อยากบอกลูกว่าแม่เหนื่อยมากเลยลูกวันนี้ แม่เหนื่อยที่สุดในชีวิตที่เคยโดนมาเลย
ทั้งวันไม่ได้นั่งเลยแม้แต่นิดเดียว มือไม้ก็ทั้งเจ็บทั้งสกปรก ไหนจะแผลโดนน้ำมันกระเด็นและอื่นๆอีก

เพลียมากๆ พอลูกนอน หัวถึงหมอนก็แอบคิดว่าจะไปทำงานต่อดีไหม
คิดถึงค่าเทอม คิดถึงอนาคตลูก คิดถึงเวลาแฟนทำงานคนเดียว ... แพ้ไม่ได้นะทิพย์
แล้วก็หลับไปในที่สุด T-T







. . . 2 8   ม ก ร า ค ม   2 5 5 8 . . .
ต้องตื่นเช้ากว่าเดิมอีก 15 นาที และห้ามอืดอาดยืดยาด
ตื่นมาร่างกายปวดร้าวทั้งร่างเหมือนไปวิ่งมาราธอนมาทั้งวัน
บอกเลยนี่เป็นการทรมานตัวเองที่สุดในชีวิตที่เคยเป็นมา

แต่ด้วยหน้าที่ที่หนีไม่ได้ ก็ต้องตื่น
อยากจะนั่งรถไปทำงานก็ไม่ได้ ต้องเดินไปอีก
ทรมานจนอยากจะร้องไห้ ถามตัวเองว่านี่กูมาทำอะไรอยู่ที่นี่วะ
เริ่มงานวีคแรก เหนื่อย เครียด แย่ และเผาเจ้าของร้าน
ระหว่างเดินไปทำงานก็ถ่ายภาพพร้อมบอกความรู้สึกในใจ
ตอนอยู่ไทย จะไปไหนมาไหน พี่แท็กตลอด
มาอยู่ที่นี่ทั้งนั่งรถเมล์งี้ ทั้งเดินงี้ ทรมานโคด

ทำงานวันที่สองก็ยังคงเหมือนสงครามอีกเช่นเคย
เหนื่อยมากถึงมากที่สุด ทำในสิ่งที่ไร้ประโยชน์เยอะแยะ
เช่น...หั่นแครอทไว้ทั้งหมดแต่ไม่ได้ใช้ เพื่ออะไรวะ!!!!!!!!!

ตอนกลางวันเลยปรี๊ดแตก บอกแม่ครัวให้ทำแต่อาหารในเมนูก่อน
ก็คนเค้ามาถามแต่ในเมนู หยุดให้เราหั่นผักอะไรที่ไม่ได้ใช้สักที

วันนี้เลยได้พักบ้าง เพราะไม่ได้ทำอะไรไปเรื่อยเปื่อย
งานเริ่มเป็นระบบขึ้น เพราะเราให้ทำตามเมนูหลักก่อน
แต่ก็ยังโดนโอทีเก็บล้างเหมือนเดิม
โอที1ชม. แต่ออกจากที่นั่นเกือบทุ่มครึ่ง
เดินกลับบ้านด้วยความอ่อนล้า แต่มีความหวังว่าจะไม่เหนื่อยมากอีกแล้ว

คืนนี้นั่งคิดทั้งคืนจนนอนไม่หลับว่าเราต้องเรียงลำดับความสำคัญ
ไม่ใช่ทำอะไรนู่นนี่มั่วไปหมดจนเหนื่อยเปล่าๆ
เริ่มงานวีคแรก เหนื่อย เครียด แย่ และเผาเจ้าของร้าน
เที่ยงคืนก็ยังนั่งคิดเรื่องการเตรียมของให้เร็วขึ้น จัดระบบในการทำงาน
กว่าจะข่มตาหลับได้ตีสอง หลับไปไม่ถึงสิบนาที คุณลูกปลุกอีก
และวนอยู่เช่นนั้นทั้งคืนจนไม่ได้หลับไม่ได้นอน
ตื่นก็คิดและเครียดอยู่เช่นนั้น






. . . 2 9   ม ก ร า ค ม   2 5 5 8 . . .
ด้วยความที่นอนไม่พอ กลัวตื่นสาย เลยไปทำงานมันซะอย่างงั้น
กินกาแฟไปหนึ่งแก้ว พอไปถึงที่ทำงานเริ่มเกิดอาการดีดง่วงและเพลียจนจะอ๊วก

ขออนุญาติออกไปซื้อน้ำหวานๆมาเพิ่มพลังนิดนึง
แต่ก็ยังไม่รู้สึกดีขึ้น แอบมีลางสังหรณ์ประหลาดๆ
ก็ยังคุยกะเจ้าของร้านว่า..."วันนี้รู้สึกมีลางแปลกๆ"

เท่านั้นเองแหละ...ตู๊มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม


คำสุดท้ายที่ได้ยินจากปากไอซ์คือ..."พี่ทิพย์ไม่ได้ติดไฟหม้อข้าวนี่นา"
และวี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด



หน้าที่หุงข้าวกลายเป็นหน้าที่ของเราไปโดยอัตโนมัติ
2วันที่ผ่านมาเราก็ทำเหมือนเคยคือกดหม้อหุงข้าวแค่ปุ่มเดียว
เช้านี้ก็ทำเหมือนเดิมอีกเช่นเคย


แต่...................



หม้อหุงข้าวที่ร้านเป็นแบบใช้แก๊สหุง
ปุ่มที่กดมาตลอด2วันเป็นปุ่มเปิดแก๊ส
หม้อหุงข้าวแบบแก๊สมีสองปุ่ม ปุ่มแชะไฟและปุ่มปล่อยแก๊ส
ไม่เหมือนหม้อหุงข้าวไฟฟ้า ที่เป็นcookกะwarm

แล้วงัยนะเหรอ อิทิพย์กดปล่อยแก๊สค้างไว้ทั้งๆที่ไม่ได้จุดไฟ
พอไอซ์มาจุดไฟเท่านั้นก็บึมเลย เพราะแก๊สมันถูกปล่อยออกมาเยอะแล้ว

แล้วงัยนะเหรอ...เจ้าของร้านของเราก็ผมหยิกหยอย พอจับก็หลุดออกมาเลย
ขนตาหายไปทั้งแถบ ยังไม่นับมือที่โดนไฟลวกอีก

โชคดีที่วันนี้เราเอาซุโดครีมไปด้วย ชะโลมมือไอซ์เอาไว้ด้วยครีม
ไอซ์ว่าพวกเราโชคดีมากเลยนะที่รู้ตัวก่อน
เพราะข้างๆก็เตาไฟแล้ว
คิดว่าถ้าแก๊สรั่วมากกว่านี้อีกละ ย่างสดสามคนเลยนะ
เรียกว่าไฟไหม้แคนทีนเลยก็อาจจะได้



กลับมาดูสภาพจิตใจของอิชั้น
ทุกคนอยู่ในสภาพหวาดผวา สติแตกกันทั้งสามคน
อิชั้นนี่สติหลุดไปแล้วเลย กลัว อยากกลับบ้าน ไม่อยากทำงานแล้ว
ถึงขั้นโทรไปร้องไห้กะจิ้งที่ไทย เล่าทุกอย่างให้มันฟังแล้วก็ร้องไห้ไปด้วย
จนทุกคนเริ่มเข้ามาปลอบว่าไม่เป็นไรหรอก ไม่เป็นไรกันก็ดีแล้ว

แต่สภาพการทำงานวันนั้น เบลอไปเลย ช้า เพลีย หมดแรง หมดใจ
เรียกซีเจให้มารับกลับบ้านตอนเลิกงาน
พอเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟัง ซีเจว่าโชคดีมากเลยนะที่ตำรวจไม่มา
ไม่งั้นเธอโดนจับ แล้วเป็นเรื่องใหญ๋อีก....ตอกย้ำกันทำไมวะ


จิ้งเท่านั้นแหละที่เข้าใจเค้า T^T
ปกติมันเป็นคนไม่ค่อยตอบเมสเสจ
หลังจากที่โทรไปเล่าให้มันฟัง มันก็ตอบเมสเสจแบบปลอบๆมา
อ่านแล้วอยากหนีกลับไทยกันเลยทีเดียว ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เริ่มงานวีคแรก เหนื่อย เครียด แย่ และเผาเจ้าของร้าน
ดูสภาพมือที่ทำงานมาสามวันสิ...จะกล้าจับลูกได้งัย
กลับถึงบ้านแทบไม่อยากโดนน้ำอีกเลย ใช้ซีเจล้างขวดนมตลอด

ง่วงและเพลียมากถึงมากที่สุด อยากนอน
เริ่มงานวีคแรก เหนื่อย เครียด แย่ และเผาเจ้าของร้าน
แต่ต้องมานั่งเขียนใบลงทะเบียนโรงเรียนของเจเดน
เดือนหน้าเจเดนจะได้เข้าโรงเรียนที่เราพอมีปัญญาจ่ายในที่สุด
ด้วยความช่วยเหลือของพี่สาวซีเจ








. . . 3 0  ม ก ร า ค ม   2 5 5 8 . . .
ทำงานวันสุดท้ายของวีคแล้ว โชคดีที่งานนี้มีวันหยุดเสาร์อาทิตย์
จะได้กลับไปดูลูก จะได้กลับไปพักผ่อนพร้อมหน้าพร้อมตากันพ่อแม่ลูก
สู้ๆทิพซ๊่ เด๋วก็ได้หยุดตั้งสองวันแล้ว

วันนี้วันศุกร์ ได้รับแจ้งจากทางร้านอื่นว่าวันนี้นร.เรียนแค่ครึงวัน
วันนี้เราเลยทำของลงน้อยซะนิดนึง
แต่แล้ว...คนก็เยอะเหมือนเดิม เยอะกว่าเดิมด้วยซ้ำ T^T
โอทีอีกจนได้ ได้โอทีทั้งวีคเลย ฮือๆๆๆๆๆๆๆ ไม่อยากได้

วันนี้ทั้งวันท่องเอาไว้ว่า...สู้ๆ เด๋วได้หยุดแล้ว

พอทำงานเสร็จได้กลับบ้านเท่านั้นละ
แทบกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
เริ่มงานวีคแรก เหนื่อย เครียด แย่ และเผาเจ้าของร้าน
รีบอาบน้ำมาเล่นกะคุณลูกอย่างที่เห็น

วีคหน้าจะเป็นอย่างไรนะ จะทำงานหนักแบบนี้ได้นานไหม
ซีเจพูดทุกวันว่าถ้าไม่ไหวให้ลาออกเลยนะ แต่จะดีเหรอที่หันหลังยอมแพ้ง่ายๆ
ก็คุยแล้วว่าถ้ายังหนักแบบนี้ทั้งเดือนนะ คงออกแหละ
เพราะทำงานแบบนี้ไม่คุ้มสภาพร่างกายเลยจริงๆ
แต่ตอนนี้ขอใช้เวลาอยู่กะคุณลูกและสามีแบบสบายใจก่อนให้ชุ่มฉ่ำอุรา


คุณทิพย์...กับการเริ่มงานวีคแรกที่ทรหดมาก

PS.
i HatE MoNDaY!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

     Share

<< แว๊บมาดูที่ทำงานใหม่ Thai CuiSinE @TeMaSeK PoLyShOppinG DaY กินซูชิหมุน ดูไอฟายแต๊งกิ้วเลิฟยู ^0^ >>

 



Posted on Sun 8 Feb 2015 21:13
 





StarBuCks BreaKfaSt & CNY ReUniOn DinneR
วาเลนไทน์ปีที่5 พาเจเดนไปฉีดวัคซีน ตัดผมรับตรุษจีน และได้ดอกไม้กะเค้าด้วยนะเออ
ศุกร์13...ก่อนเสาร์14
รวมๆวีคที่ผ่านมา...เจเดนไข้ขึ้น เงินเดือนๆแรก และป๋มได้รร.แล้วครับ
ShOppinG DaY กินซูชิหมุน ดูไอฟายแต๊งกิ้วเลิฟยู ^0^
เริ่มงานวีคแรก...เหนื่อย เครียด แย่ และเผาเจ้าของร้าน
แว๊บมาดูที่ทำงานใหม่ Thai CuiSinE @TeMaSeK PoLy
มีเบอร์สิงคโปร์ใช้แล้วนะครับ มาพร้อมiPhone6+เลยครับ อิอิ
fOoD HyGiEnE CoUrSE @ XpRiEnZ ทิ้งลูกมาเรียนล้างมือฮับ!
เจเดนป่วย ซีเจงานเยอะ อีรุงตุงนังเนอะ
JDeN NeW HaiRStYLe และเดินชิลแถวบ้านเท่านั้นเอง




Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 


 

ไม่นานคงจะเข้าที่เข้าทาง เอาใจช่วยนะคะ คนไทยสู้ตายอยู่แล้ว
กบ เคแอล   
Mon 9 Feb 2015 10:34 [1]




THEME DESIGN BY MUUTAH