เจเดนป่วย ซีเจงานเยอะ อีรุงตุงนังเนอะ


 

. . . 2 1   ม ก ร า ค ม   2 5 5 8 . . .
มาขอเล่าเรื่องตามภาพย้อนหลังวีคเอนที่ผ่านมาไม่ได้เขียนได
ช่วงนี้เรื่องเยอะเรื่องแยะมากมาย
เอาละ มาอ่านไปพร้อมๆกัน

ช่วงนี้ซีเจงานเยอะค่ะ ไม่ค่อยได้ออกไปไหนเลย
เสาร์ที่ผ่านมาก็ทำงานยันเที่ยงคืน งานต้องปิดจ๊อบเยอะมาก
วันธรรมดาอย่าให้พูด กลับบ้านดึกทุกวัน ต้องมีสามทุ่มทุกวัน
แล้วเจเดนก็ดันมาน้ำมูกไหลรอบสองอีก แต่รอบนี้เหมือนจะหนักขึ้น
เพราะพอเริ่มมีน้ำมูกได้สองวัน น้ำมูกก็กลายเป็นสีข้นเข้มขึ้น
แถมมีอาการไอแบบมีเสมหะอีก
เลยจัดการหยอดยาแล้วขังอยู่ในบ้านดูอาการกันไป
เป็นเหตุผลที่วันอาทิตย์ที่ผ่านมาก็ไม่ได้ออกไปไหนเลย

ทีนี้เรามาดูภาพกัน...

ภาพนี้ถ่ายตอนเจเดนเผลอ ดูการ์ตูนแล้วโบยบินไปเช่นฉะนี้....
เจเดนป่วย ซีเจงานเยอะ อีรุงตุงนังเนอะ
น่ารักดีนะ แมงหวี่ของแม่ 555555
ช่วงนี้ชอบทำมือแบบนี้เหมือนจะบินแล้วก็วิ่งไปวิ่งมา แมงหวี่มากอะบอกเลย อิอิ
เจเดนอยากเห็นคนไทยบินได้ฮะ 555555555



ภาพนี้ถ่ายตอนจะกล่อมนอน เฮียเล่นซ่อนแอบ
พอเรียกก็ทำหน้าแบบรูปที่สอง หน้าตากวนประสาทมาก
เจเดนป่วย ซีเจงานเยอะ อีรุงตุงนังเนอะ
ถ่ายอิริยาบถน่ารักๆไว้ได้พอดี เก็บเป็นความทรงจำที่ดีจริงๆ :)



อันนี้เต้นก่อนนอน ชอบเต้นซะจริงเด็กคนนี้ เปิดเพลงแล้วก็เต้นตามตลอด
ยิ้มน่ารักดี ดีใจที่่ถายไว้ได้ทัน :)
เจเดนป่วย ซีเจงานเยอะ อีรุงตุงนังเนอะ
อ้อ...ช่วงนี้เปลี่ยนมากล่อมนอนที่เตียงเรา แล้วพอหลับก็อุ้มกลับไปนอนที่เตียงตัวเอง
ตะก่อนกล่อมนอนที่เตียงเจเดนเพราะกลัวหลับแล้วตื่นมาเปลี่ยนเตียงจะกลัว
เลยเลือกกล่อมเตียงที่นอนยาวๆไป สะดุ้งกลางคืนจะได้ไม่ตกใจ
แต่นี่เดือนกว่าแล้วที่นอนเตียงตัวเองจนชิน
กล่อมเตียงเด็กแล้วแม่เครียดปวดหลัง ปวดเอว ก้มๆเงยๆ
เลยเปลี่ยนมากล่อมเตียงอิแม่ อิแม่ก็นอนเล่นเฟสไปเพลินๆ เด๋วลูกก็หลับ อารมณ์ดีทั้งคู่



เมื่ออาทิตย์ก่อน เจเดนโดนตัวอะไรกัดมือไม่รู้ ตรงโคนนิ้วชี้ขวา
แล้วก็ลุกลามจนน่ากลัวเหมือนที่เคยเป็นที่ขาตอนอยู่ไทย
แม่ประมาทเกินไป แต่ยังไหวตัวทัน เริ่มมีตุ่มน้ำเล็กๆ เลยทายาที่รพ.เคยให้มา
แต่มันแย่ตรงที่เป็นที่มืองัย กลัวเอามือขยี้ตา ยาเข้าตาอีก
เลยทาได้แค่ช่วงนอนกลางวันกะนอนตอนกลางคืนแล้วเอาถุงเท้าสวมมือเอา
เจเดนป่วย ซีเจงานเยอะ อีรุงตุงนังเนอะ
ไอคอกแค่กน่ากลัวมากบอกเลย ไอแบบมีเสมหะชัดมาก
ทำได้แค่ทาวิกส์กะใส่เสื้อแขนยาว ใส่ถุงเท้าให้ร่างกายอบอุ่นตอนกลางคืน
หายเร็วๆนะลูก เดือนหน้าต้องฉีดวัคซีนแล้ว ขออย่าให้มีไข้เลย



และอย่างที่บอก วันเสาร์ที่ผ่านมาซีเจทำงานเต็มวัน เกินวัน ทะลุไปจนถึงดึกดื่น
เช้าวันอาทิตย์ ไม่รู้เฮียอยากคืนกำไรให้แม่ลูกหรืองายมะรู้
คุณสามีตื่นมาทำแพนเค้กให้แต่เช้าเลย
เจเดนป่วย ซีเจงานเยอะ อีรุงตุงนังเนอะ
เจเดนกินได้นิดหน่อย เพราะว่ายังไอคอกแค่ก
แต่ดูตื่นตาตื่นใจที่แม่เอาชิ้นใหญ่ให้ทั้งชิ้น แต่กินสองคำ จอด 55555



อีกอย่างนึงที่ยังไม่ได้บอกคือ...ได้งานแล้ว
ในกรุ๊ปไทยไวฟ์อินสิงคโปร์ เค้ารับสมัครงานเป็นร้านขายอาหารไทยที่เทมาเสคโปลีใกล้บ้านมาก
ที่สำคัญ...ได้หยุดเสาร์อาทิตย์ด้วย ทำงานแค่ 8โมงเช้า ถึง 6โมงเย็น เท่านั้นเอง
เงินเดือนอาจจะน้อยแต่ก็ตรงใจเรื่องวันหยุดกะเวลาทำงาน
ตอนแรกเค้าว่าจะเปิดเดือนหน้า แต่ทำเรื่องผ่านเร็วเลยเปิดเป็นอาทิตย์หน้า
ก็ทำไปก่อน ถ้ามีลู่ทางดีกว่าก็คงไป ตอนนี้ดีกว่าไม่มีอะไรทำ ปล่อยตัวเองไร้ค่า
เพราะเรื่องรร.ของเจเดนก็เซทแล้ว เริ่มเดือนมีนานี้
พอเจเดนไปเรียนเราก็คงว่างขึ้นเยอะ
ตอนแรกตกลงกะซีเจไว้ว่าถ้าเจเดนไปเรียนแล้ว ทุกอย่างลงตัวค่อยหางานทำ
แต่โอกาสกะงานที่ได้หยุดเสาอาทิตย์กะเวลาออฟฟิสมันค่อนข้างยากเลยอยากคว้าไว้ก่อน

ก่อนหน้านี้แอบถามงานอื่นเอาไว้เหมือนกัน เป็นคอลเซ็นเตอร์ ไทยสปีคกิ้ง
แต่ไกลมากกกกกกกกกกกกกกก เดินทางชั่วโมงกว่าได้ ซีเจเลยไม่ยอมอีก
ถามอีกงานไว้ ใกล้บ้านมาก แต่เป็นพาร์ทไทม์ทำเสาอาทิตย์ ก็ไม่ยอมอีก
พอมางานนี้ เลยบอกว่า เวลาออฟฟิส หยุดเสาทิตย์ จะยอมไหม
ซีเจคงแอบเซ็ง บ่นนิดนึงว่าทำไมไม่รอให้เจเดนเข้าเรียนก่อน
แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ เพราะเราหางานได้ตามเงื่อนไขแล้ว
อ้อแอบบ่นว่าเราดาวเกรดตัวเอง จบป.โทมาทำงานแบบนี้
เยอะนะผัวชั้น อย่าอายทำกิน อย่าหมิ่นเงินน้อย อย่าคอยวาสนาเถอะค่ะ
ก็อย่างที่บอก ทำไปก่อน ทำให้ชิน มีลู่ทางอื่นก็จะค่อยๆขยับๆแน่นอน
เข้าใจแหละว่าเป็นห่วง เพราะเห็นให้เราเกี่ยวก้อยว่าถ้าไม่ไหวห้ามทนนะ
เราก็ได้แต่อือๆ คือเราแค่อยากลองก่อนอะไรเช่นนั้น อยากมีคอนแทค อยากรู้จักคนบ้าง
เพราะทุกวันนี้เหมือนขังเราเลี้ยงลูกอยู่กะบ้าน ข้าวปลาไม่ต้องซื้อเอง มันเกินไปนะ



ที่พูดมายืดยาวก็คือ...เริ่มปล่อยให้อาม่าได้คุ้นเคยกะเจเดนบ้างแล้ว
เจเดนป่วย ซีเจงานเยอะ อีรุงตุงนังเนอะ
เจเดนเป็นเด็กดีครับแม่เชื่อว่าหนูจะต้องอดทนได้แน่นอน
ค่อยๆปรับตัวไปนะลูก เด๋วอีกสองสามเดือนนี้คงต้องมีอะไรในชีวิตหนูเปลี่ยนแปลงอีกเยอะ


ยอมรับว่าห่วงนะ พอคิดว่าต้องไปทำงานจริงๆ คืนนั้นน้ำตาไหลเลย นอนร้องไห้
แม่งบ้าอะ จริงๆผัวก็ไม่ได้ไล่ให้ไปหางานทำ แต่มันเครียดงัย
คือทุกวันนี้อยู่แบบเกาะเค้ากินมานาน มันแอบเครียดนะ
ยิ่งเด๋วเจเดนจะเข้าเรียน ค่าใช้จ่ายก็จะเพิ่มอีก แม้ผัวบอกว่าชั้นยังไหวนะ
แต่คือมันแอบเครียดงัย คนเคยทำงานหาเงินใช้เองเนอะ
แต่อีกใจนึงก็...นี่เราจะไม่ได้อยู่กะลูก 24 ชม.แล้วเหรอ
เราจะไม่ได้วิ่งไล่จับเจเดนตอนอาบน้ำแล้วเหรอ โอ้ยน้ำตาไหลพราก

ทุกๆวันเคยอยู่ด้วยกัน ตื่นมาเจอหน้ากัน เบื่อกันบ้างบางที
แต่เวลาอยู่ในช่วงน่ารักๆ อย่างเวลาเดินจูงมือเจเดนไปอาบน้ำ
พอถึงหน้าห้องน้ำ เจเดนก็จะกวนตีนแม่โดยการวิ่งหนี
แล้วเราก็จะกรีดร้องเรียกชื่อเจเดนดังลั่นบ้าน
เจเดนก็จะวิ่งหนีพร้อมกับหัวเราะคิกคักสะใจ
จนทุกวันนี้ ทุกครั้งที่เจเดนวิ่งหนี เจเดนจะตะโกนชื่อตัวเองเหมือนแม่ตะโกนเป๊ะ
ทุกครั้งที่จะแกล้งแม่จะตะโกนชื่อตัวเองก่อนแกล้ง มันเป็นโมเม้นที่น่ารักมาก
จากนี้ไป...จะมีอีกไหม T^T ฮืออออออออออออออออออออออ
เจเดนป่วย ซีเจงานเยอะ อีรุงตุงนังเนอะ
ยังคงหลับหนุนเครื่องบินนอนทุกคืน
อีกหน่อยแม่ทำงานจะรักอาม่ามากกว่าแม่ไหม T^T

บางทีคิดไปก็ยังไม่อยากไปทำงาน แต่มันเป็นโอกาสที่ควรคว้า
และก็...อยากมีเงินมากกว่านี้อีกสักนิดเพื่ออนาคตของเจเดนเอง
ก็เลยต้องไป คิดได้งี้ก็คงต้องไป จะช้าจะเร็วก็ต้องไป
อย่างน้อยก็ถือว่าซ้อมห่างแม่ ก่อนจะไปรร.จริงๆสักเดือน
แม่สัญญาว่า แม่จะไปส่งหนูไปเรียนทุกวันก่อนไปทำงานเองกะมือ T^T




ไม่เอาๆ ปรับโหมดดีกว่า ไม่ดราม่าแล้ว




เด็กน้อยไอคอกแค่ก มีน้ำมูกนิดหน่อย
แต่ยังซ่าเหมือนเดิม ปีนขึ้นไปนั่งบนโซฟา ข้าวปลาไม่กิน
เจเดนป่วย ซีเจงานเยอะ อีรุงตุงนังเนอะ
วันนี้ลูกชั้นเป็นต้นไม้ อยู่ได้ด้วยน้ำกะอากาศ
ไม่กินข้าว ไม่กินนม ครับ -- แม่ปลงและ เดือนสองเดือนจะเป็นแบบนี้สักครั้ง



และวันนี้...ซีเจก็ยังคงทำงานดึกเช่นเคย
เจเดนหลับไปแล้ว พ่อยังไม่กลับบ้านเลย
เจเดนป่วย ซีเจงานเยอะ อีรุงตุงนังเนอะ
ส่งภาพมายืนยันว่าอยู่ที่ทำงานจริงไม่ได้ไปกิ๊กหญิงที่ไหน





เจเดนหลับไปแล้ว...
เจเดนป่วย ซีเจงานเยอะ อีรุงตุงนังเนอะ
แม่เตรียมของสำหรับพรุ่งนี้ไปเทส สอบใบประกาศสุขลักษณะที่ดีเกี่ยวกับอาหาร
ที่สิงคโปร์ใครจะทำงานที่เกี่ยวข้องกะอาหารต้องไปสอบใบนี้ให้ได้ก่อน
แอบตื่นเต้นเล็กน้อย เพราะเรียนเป็นภาษาอังกฤษ
แต่เจ้าของร้านบอกไม่ต้องเครียดมีข้อสอบภาษาไทย



คุณทิพย์....กับชีวิตช่วงนี้นะเออ


PS.
คิดสิคิด พ่อแม่เด็กบ้านอื่นเค้าก็ทำงานกัน
อย่าให้ลูกได้ถามว่าทำไมแม่ไม่ไปทำงานเหมือนแม่บ้านอื่น
คิดบวก โอเคไหมทิพย์
ไม่ได้ทิ้งลูกนะคะเจเดน แม่ไปหาเงินมาซื้อของเล่นให้หนูงัย

     Share

<< JDeN NeW HaiRStYLe และเดินชิลแถวบ้านเท่านั้นเองfOoD HyGiEnE CoUrSE @ XpRiEnZ ทิ้งลูกมาเรียนล้างมือฮับ! >>

 



Posted on Fri 23 Jan 2015 13:35
 





ShOppinG DaY กินซูชิหมุน ดูไอฟายแต๊งกิ้วเลิฟยู ^0^
เริ่มงานวีคแรก...เหนื่อย เครียด แย่ และเผาเจ้าของร้าน
แว๊บมาดูที่ทำงานใหม่ Thai CuiSinE @TeMaSeK PoLy
มีเบอร์สิงคโปร์ใช้แล้วนะครับ มาพร้อมiPhone6+เลยครับ อิอิ
fOoD HyGiEnE CoUrSE @ XpRiEnZ ทิ้งลูกมาเรียนล้างมือฮับ!
เจเดนป่วย ซีเจงานเยอะ อีรุงตุงนังเนอะ
JDeN NeW HaiRStYLe และเดินชิลแถวบ้านเท่านั้นเอง
วันเด็กไทยที่ไม่ได้ไปไหนเพราะพ่อทำงาน :(
ซื้อของโกลเด้นไมล์ แวะกินส้มตำน้ำตกที่นานา
HNY2015 หม่ำShaBu Saiแล้วไปเล่นต่อที่ ThE PetitE PaRK รับปีใหม่เนอะ
LaSt DaY fOr 2014 ไดอารี่หน้าสุดท้ายของปี2557




Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 


 

เป็นกำลังใจให้ค่ะ ติดตามตลอดตั้งแต่เจเด้นยังเบ๋บี๋ ยินดีด้วยค่ะที่ได้งานทำแล้ว ทำไปก่อนนะค่ะอยู่เมืองนอกต้องอดทน ทำงานแล้วโลกกว้างขึ้นด้วยค่ะ อยากซื้อไรก้อซื้อได้น้ำพักน้ำแรงเราเอง อดทนนะค่ะ สู้ๆค่ะ
Oh ukblossom   
Sat 24 Jan 2015 22:52 [2]

มาให้กำลังใจค่ะ

ส่งลูกชายไปเดย์แคร์ตั้งแต่ 9 สัปดาห์เพราะต้องกลับไปทำงาน ปัจจุบันนี้ลูกจะครบ 16 เดือนแล้ว ช่วงแรกรู้สึกแย่มากกกกกก เพราะอยากดูแลเขาเอง แต่พอเขาอายุสัก 8-9 เดือนเริ่มมองเห็นว่าเดย์แคร์ก็ไม่ใช่เรื่องร้าย .. ทุกวันนี้ลูกชอบไปเดย์แคร์ไม่เคยงอแง ไม่เคยร้องไห้ เพราะเขาได้เล่นสนุกกับเพื่อนวันเดียวกัน ลูกมีเพื่ิอนซี้ มีแก๊งค์ของเขา เวลาเด็กๆ คุยกันน่ารักดี ถึงจะยังคุยกันเป็นภาษาเบบี้ ภาษาเด็กก็เถอะ อีกอย่างเด็กๆ จะเลียนแบบกัน ช่วงที่เริ่มเดินเริ่มคลาน พอคนหนึ่งทำได้ อีกสักสัปดาห์นึงผ่านมาเด็กที่เหลือก็จะทำได้ .. อีกอย่างลูกช่วยเหลือตัวเองได้ กินนอนเป็นเวลา และที่สำคัญรู้จักแชร์ รู้จักการรอ

ยังไงขอให้ลูกรักโรงเรียนนะค่ะ .. ช่วงสัปดาห์แรกอาจจะมีน้ำหูน้ำตาไหลกันบ้าง ให้คิดซะว่าไม่ช้าหรือเร็วลูกก็ต้องไปโรงเรียน

Noo2u   
Fri 23 Jan 2015 23:51 [1]




THEME DESIGN BY MUUTAH