1 0   ก ร ก ฏ า ค ม   2 5 5 1
. . . วั น นี้ ม า รั บ ป ริ ญ ญ า เ พื่ อ น เ ก่ า ตุ๊ ก ต า ที่ จุ ฬ า ค่ ะ . . .
ตุ๊กตาถามว่าซื้ออารายให้มหาบัณฑิตใหม่คนนี้ดี คุณทิพย์คนนี้ก็เลยเลือกสิ่งนี้ซะ

แบบว่าอยากได้ตั้งแต่ตอนเรียนจบงัย แต่ไม่มีเพื่อนคนไหนซื้อให้
เอ...หรือว่ามานยังไม่ฮิต ไม่ผลิตก็ยังไม่รู้ รู้แต่อยากด๊ายอยากด้าย ก็เลยกลับกลายเป็นคนให้ไปแทน

 

นัดกันตั้งแต่10โมงครึ่งที่มาบุญครองกะม่านเพื่อนตัวน้อยของตุ๊กตา
แต่กว่าคุณตุ๊กตาจะตื่นก็ล่อไป10โมง กว่าจะอาบน้ำเสร็จแล้วเรียกอิช้านก็ปาไปโน่นเกือบ11โมงแล้ว
ไหนจะเหลือเวลาให้อิช้านฉุยฉายอีก ฝนก็ดันมาตกซะนี่ ที่กะไว้ว่าจะนั่งรถไฟฟ้าก็คงต้องนั่งแท็กซี่
กว่าจะถึงจุฬาได้ก็โน่น...เที่ยงกว่า

 

...ที่คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี...
กว่าจะหาตัวคุณมหาบัณฑิตใหม่เจอได้ ก็ล่อปายหลายนาที
ฝนก็ตกลงมาจั๊ก จั๊ก จั๊ก...เป็นระยะ ระยะ...เป็นบรรยากาศที่แปลกตาดีเหมือนกัน
เคยไปแต่งานรับปริญญาหน้าหนาว ไม่ค่อยเคยไปงานรับปริญญาหน้าฝนซะที
คนเดินไปเดินมาถือร่ม ดูน่ารักดีไม่หยอก

คุณตุ๊กตากะคุณม่านก็ยังอินเทรนด์ถือร่มกะเค้าด้วย...ทานโทษ!ร่มOLaYอิช้าน

 

เจอตัวซักที!!!คุณมหาบัณฑิตใหม่แต่กิ๊กเก่า

แสงเรืองรองของมหาบัณฑิตใหม่นี่น่าอิจฉาซะทีเดียวเชียวละ

 

เห็นมหาบัณฑิตใหม่คนนี้แล้วก็นึกถึงตอนที่ตัวเองรับปริญญาครั้งนั้น
ตอนที่ตัวเองยังเรียนอยู่ รู้สึกว่าตอนที่ตัวเองจะรับปริญญาอยากจะมีใครสักคนคอยยืนเคียงข้างแบบนี้
คอยถือกระเป๋าให้ คอยถือรองเท้าให้ และคอยรับโทรศัพท์ติดต่อกับเพื่อน
ตอนนั้นหมายมั่นปั้นมือไว้ว่าจะเป็นผู้ชายคนหนึ่ง ผู้ชายที่ให้สัญญากับเค้าไว้ว่าจะเรียนให้จบ
แ ต่ แ ล้ ว ก็ ดั น มี เ ห ตุ อ า เ พ ศ กั น ซ ะ ก่ อ น
วันที่รับปริญญาวันนั้น...ชั้นเองก็แอบฝันไปว่าเค้าจะถือดอกไม้มาแสดงความยินดีแม้ในฐานะอื่น
แ ต่ แ ล้ ว . . . แ ม้ แ ต่ วี่ แ ว ว ก็ ยั ง ไ ม่ เ ห็ น
แอบปลอบใจตัวเองว่าดีเหมือนกันที่ไม่มา เพราะหากมาชั้นคงเป็นบัณฑิตใหม่ทั้งน้ำตาแน่นอน
มานหมดอาลัยตายอยากที่จะรับปริญญาในครั้งนั้นถึงขนาดไม่ยอมหาช่างภาพ ไม่ยอมหาช่างแต่งหน้า
จนกระทั่ง..จวนตัวในวันซ้อม สาวๆแต่ละคนแต่งหน้ากันสวย
แล้วก็พบว่า เฮ้ย!กูทำอะไรกับวันสำคัญที่กูรอคอยไปเนี่ย แล้วร้องไห้โทรไปหาอิเอด
และอิเอดนี่เอง ที่เป็นคนคอยจัดการทุกสิ่งทุกอย่าง ตั้งแต่รับชั้นไปแต่งหน้า
คอยหาถุงน่อง คอยถือรองเท้า คอยติดต่อกับเพื่อนกับพ่อแม่...เป็นยิ่งกว่าแฟนดีๆเสียอีก
. . . สุ ด ท้ า ย ชั้ น ก็ เ ห ลื อ แ ต่ เ พื่ อ น ใ ช่ ไ ห ม ? . . .

วินาทีนี้พบแล้วว่าเพื่อนดีที่สุด และก็ไม่อยากจะได้ใครมาเคียงข้างอีกแล้ว อยู่คนเดียวก็ได้วะ
ดีเหมือนกัน...อายุเข้าใกล้30อย่างนี้ มานพอจะทำใจอะไรอะไรต่างๆได้เยอะ

 

มาว่ากานเรื่องงานรับปริญญาต่อดีกว่า
หลังจากเจอมหาบัณฑิตแล้วก็ถ่ายรูปกานโช๊ะแช๊ะ โช๊ะแช๊ะ แล้วก็เม๊าท์ เม๊าท์ เม๊าท์
แต่ชั้นไม่ได้ไปร่วมในวงสนทนาแช๊ะ และสนทนาเม๊าท์กะเค้าด้วยหรอก
ต่อมความอายมานเข้าสิง...เป็นอย่างงี้ทุกทีที่ไม่ค่อยรู้จักกะใครเขา
เขาเรียกไปถ่ายรูปก็มัวแต่เขิล กัวนานเข้ามาดูรูปกานอีกที แล้วมานถามว่าอินี่เป็นใครฟระ
ไม่ใช่ไม่เป็นมิตรนะ แค่ทำตัวไม่ถูก และเขิลจนพูดไม่ออกก็เท่านั้น
ชั้นก็เป็นของชั้นแบบนี้แหละ...ใครๆไม่รู้จักถึงหาว่าหยิ่งและไม่เป็นมิตรกับใครงัย

 

ขณะที่ตุ๊กตาและเพื่อนพ้องทั้งหลายยืนเม๊าท์กันอยู่ในอาคารนั้น
มีรุ่นน้องจุฬากลุ่มนึงเดินมาตะโกนโหวกเหวกโวยวายเพื่อจะขายเสื้อยืด
อิชั้นรีบจับตุ๊กตาแล้วบอกว่า "อยากได้"
ตุ๊กตารีบวิ่งตะแร๊ดแต๊ดแต๊ดไปในทันที และซื้อให้จำนวนหนึ่งตัว แถมให้ตัวเองอีกหนึ่งตัว

ได้แล้วเสื้อฝาแฝด iLovEcU ราคาตัวละหนึ่งร้อยบาท
ความคิดแรกเห็นมานน่ารักดีแล้วก็ตัวใหญ่ด้วย เผื่อเอาไว้ให้ตุ๊กตาใส่นอน
แต่น้องเค้าบอกเอาไปเย็บเข้าทำเป็นตัวเล็กได้ราคาแค่50บาท
ก็เลยยอมให้ตุ๊กตาซื้ออีกสักหนึ่งตัว แบบว่าคนมานอยากได้เอง

เอานะ หวังไว้ว่าสักวันหนึ่ง ชั้นจะได้มาอยู่ในรั้วของสถาบันนี้บ้าง คนเรามีสิทธิ์ที่จะฝันนี่

 

หลังจากเม๊าท์กันได้พออิ่ม ถ่ายรูปกันได้อย่างพอเหมาะ ก็ถึงเวลาต้องแยกย้าย
ทิพย์ ตุ๊กตา ม่าน ก็นั่งรถแท็กซี่ไปลงมาบุญครองเพราะรถม่านจอดอยู่ที่นั่น
คุณตุ๊กตาบอกว่าจะเลี้ยงฟูจิตามสัญญาที่ได้ให้เอาไว้ มื้อนี้ตุ๊กตาจ่าย...เย๊ว!!!

เป็นฟูจิมื้อที่ไม่อร่อยเอาซะเลย เพราะคุณทิพย์ทานได้แต่สลัด
สั่งสลัดกุ้งกะปูอัดไป แต่กลัวทานไม่อิ่ม เลยขอคุณตุ๊กตาเพิ่มยำทูน่ามาอีกสักหนึ่ง
ยำทูน่าที่รสชาติเหมือนสลัดใส่พริก สลัดกุ้งและปูอัดที่รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นควายแก่กินหญ้า
หยับ...หยับ...หยับ...คิดว่าทั้งโลกนี้มีแค่อาหารสองจานนี้เท่านั้นสิ...แล้วก็ทานได้จนหมด
พระเจ้าช่วย!นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยนะที่อาหารทั้งมื้อส่วนใหญ่เป็นผักสด
น้ำสลัดก็รสชาติแปลกๆแสบคอบอกไม่ถูก เหมือนกินหญ้ากะซีอิ๊ว

ส่วนคุณตุ๊กตานะเหรอ เธอล่อหมูกะทะร้อนทั้งๆที่ยังอยู่ในโปรแกรมกับอิช้าน แง่งๆๆๆๆๆ
คุณม่านทานปลาซาบะย่างซีอิ๊วที่คุณทิพย์เห็นแล้วแทบน้ำลายไหล
เอานะ แต่ก็ได้ไอเดียในมื้อถัดๆไป ว่าหากเป็นปลาย่างจะแอบมาทานปลาย่างซีอิ๊วแทน
ทั้งสองยังต่อด้วยผลไม้และชาเย็นที่แสนหวาน
น่าสงสารทิพย์จริงๆแม้แต่ชาเย็นก็ยังทานไม่ได้เพราะมานมีน้ำตาลมากมาย

 

คุณตุ๊กตาก็ยังไม่พอเท่านั้น...ยังแอบเดินลงไปซื้อมนต์นมสดกลับบ้านมาอีก
อยากจะกรี๊ด กรี๊ด กรี๊ด แม่งอยากกินชาเย็นของมนต์นมสดชิบหาย
แล้วก็กรี๊ด กรี๊ด กรี๊ด อิบร้ากูทำม่ายด้ายยยยยยยยยยยย
..หลังจากกรี๊ดกันมาพอแล้ว..
คุณม่านกะคุณตุ๊กตาก็ได้ของไปฝากเก็บกลับบ้านจากมนต์ไปคนละถุงสองถุงอย่างน่าอิดต๋า T_T

เอานะ แต่คุณทิพย์ก็ได้ขนมปังหย่อยๆกะคุ๊กกี้ไปฝากคุณแม่และพี่ชาย

 

เดินร่อนไปดูราคานาฬิกาFossilแถวโบนันซ่าให้เจ็บใจตัวเองเล่นว่าสั่งซื้อจากนอกในราคาแสนแพง
แต่แล้ว...ก็หาแทบทุกร้านก็ไม่มี วี๊ดวิ่วววววว สิแดงว่าที่สั่งไปไม่เสียหลายใช่ไหม?

 

งานนี้คุณตุ๊กตาได้เข็มขัดมาหนึ่งเส้นกะป้ายธงชาติติดเสื้อเล็กๆมาหนึ่งอัน เอาไว้ติดเสื้อที่ขาด
ส่วนคุณทิพย์โบ๋เบ๋ ไม่ได้อารายเลยเพราะสำเหนียกว่าตัวเองไม่ค่อยจะมีตังค์
ตังค์นะมี...แต่เก็บไว้บ้างก็ได้...ไม่อยากใช้จนหมดและต้องมานั่งเศร้า

 

คุณม่านมาส่งถึงที่บ้าน พร้อมกับสลัดtO gO!!! ของซิสเลอร์ที่ทิพย์นั้นแสนจะเฝ้าฝัน
ลดน้ำหนักแดกสลัด แดกสลัด จนหน้าจะกลายเป็นโจรสลัดอยู่แล้น

 

ถึงบ้านตัวใครตัวมาน คุณตุ๊กตาตาลีตาเหลือกที่จะไปทำงาน
ส่วนทิพย์ก็ไม่รอช้าส่งตุ๊กตาเสร็จก็เร่งรีบเข้าอู่

 

วันนี้เข้าอู่แล้วหิวๆบอกไม่ถูก
ไม่รู้เพราะตื่นแต่เช้า ไม่รู้เพราะสลัดทั้งสองมาคอยแหย่พยาธิในท้อง
หรือเพราะสามวันที่ผ่านมาขาดอาหารลงท้องเท่าที่ควรกันแน่
แต่ที่รู้ๆ ผีซ้ำกรรมซัด หิวข้าวแต่ดันมีธุระทำให้ต้องออกมาช้า

 

มาถึงซัดโฮก ซัดโฮก...ซัดสลัดtO gO!!!ของซิสเลอร์ที่ตักมา แล้วควักแฮมนึ่งเข้าปาก
แฮ่~~ อิ่ม
ตอนแรกว่าจะไม่ทาน ไม่ทาน แต่มื้อพรุ่งนี้ และมื้อมะรืน มานมะมีสลัดแล้ว ก็เลยแหลกซะ
สรุปว่าวันนี้ทั้งวันทานแต่สลัด...สลัดกุ้งและปูอัด...ยำทูน่าที่เหมือนสลัดใส่พริก...และสลัดบาร์ซิสเลอร์
ทานแต่แบบนี้จะผอมมั้ย ทานตามสูตรแบบเฉียงๆมาสามวันแล้ว ทิพย์จะมีโอกาสผอมบ้างมั้ยเนี่ย?
ลองดูมานซะตั้ง!!! อย่างน้อยชาตินี้ก็เชื่อว่าได้พยายามมาแล้ว!!!
สู้ต่อไปเถอะ!!! ทิพย์สุโตะ

 

นู๋ทิพย์...ที่วันนี้ขอสู้เพื่อความผอมสุดใจขาดดิ้น วันที่3และ
แดกข้าวโพดไปมากมาย ข้าวโพดจะผันเปลี่ยนเป็นแป้งในกระเพาะมั้ย?
เอานะ เอานะ ก็แค่มื้อเดียว ก็ข้าวโพดมานอยู่ในสลัดนี่นา
แต่ไร่ข้าวโพดมานอยู่ในท้องทิพย์เป็นไร่ๆเลยเนี่ยน๊า
:P~~~

 

PS.
มดโทรมาชวนออกไปเที่ยว ได้แต่ SaY nO nO nO และก็ nO
ไม่ใช่ไม่อยากออก แต่ออกไปแล้วกลัวเพื่อนไม่สนุก
ทานแอลกอฮอล์ไม่ได้ ทานน้ำอัดลมไม่ได้ เที่ยวไปกูสนุกคนเดียว แต่เพื่อนไม่สนุกซะงั้น
อ้อ!!!อีกอย่าง...ลมปากคนทานแอลกอฮอล์ ตอนที่คนไม่ทานแอลกอฮอล์ดมนี่เหม็นน่าดู
รู้และ!!! ทำไมทานมาแล้วคนไม่ทานถึงได้รังเกียจ
ผมใช้มาแล้ว ผมพิสูจน์แล้วด้วยตัวผมเอง (โฆษณาพี่แอ๊ด ไฮลักซ์ วีโก้ เอิ๊กๆๆๆ)