2   ก ร ก ฏ า ค ม   2 5 5 1
ตื่นเช้าไปที่โทนี่เธคเพื่อพบบอสให้บอสเซ็นอนุมัติเงินรายปีที่จะได้
หลังจากที่มะวานตอนเย็นๆโทรหาพี่นีแล้วพี่นีบอกว่าทำเสร็จเรียบร้อยตั้งกะวันจันทร์
เอานะ ไม่ได้ทิ้งเบอร์มือถือไว้ ถือว่าได้เที่ยวเพิ่มให้เป็นเต็มๆวัน

 

ขณะนั่งรอบอสที่เธคก็มองนู่นมองนี่
ต่อไปนี้จะไม่ได้เข้ามาในฐานะลูกจ้างอีกแล้ว...ต่อไปคงเป็นได้แค่นักท่องเที่ยว
ภาพที่คุ้นตาในการประชุมกะบอสทุกเช้าก็จะไม่มีอีกแล้ว ไม่คิดถึงหรอก!!!ชิ

ถ่ายรูปกะสิงห์โตเรซินที่ตั้งคู่อยู่หน้าทางเข้าฟลอร์อินไซด์
แกคงไม่คิดถึงชั้นหรอกใช่มั้ย?

 

. . . ก ว่ า เ รื่ อ ง จ ะ เ ส ร็ จ ก็ ล่ อ ป า ย เ กื อ บ สิ บ โ ม ง . . .
ได้เงินมาเป็นจำนวน 6470 บาท เพราะโดนหักค่าขาดลามาสายไปตั้งเยอะแยะ
ทำไงได้ละ มีช่วงนึงhOmESiCkหยุดแม่งอาทิตย์ละสองวัน
เอานะ ได้เงินมาก็ดีแล้ว เอาไปทบหนี้ที่เอามาเที่ยวครั้งนี้ให้หมด
ไม่อยากจะคิดถึงช่วงที่ผ่านมาว่าใช้เงินไปทั้งหมดเท่าไหร่ ไม่อยากจะคิด

 

ก่อนกลับบ้านอยากทานก๋วยเตี๋ยว"ร้านแดง-ดำ"เสียก่อน เพราะตะก่อนเคยมาทานอยู่บ่อยๆ
ตุ๊ ก ต า ก็ เ ล ย ย อ ม พ า ม า ท า น แ ม้ จ ะ รี บ ม า ก ม า ย ก็ เ ถ อ ะ
. . . ที่ ร้ า น แ ด ง - ดำ . . .

ร้านแดงดำเป็นร้านก๋วยเตี๋ยวเย็นตาโฟอีกร้านหนึ่งทีขึ้นชื่อมากในพัทยา
ร้านที่มาทานเป็นสาขาใหญ่ที่มีทั้งราดหน้าผัดซีอิ๊วและข้าวแกงต่างๆ
แต่ร้านแดงดำที่ขึ้นชื่อมากเห็นจะเป็นเย็นตาโฟนี่แหละ
เพราะเครื่องถึง ซอสเย็นตาโฟก็อร่อย อร่อยถึงขนาดมีเอามาขายเป็นขวดๆ

 

วันนี้คุณตุ๊กตาเก๊าะเลยขอสั่งเป็นเส้นใหญ่เย็นตาโฟ
พร้อมเบิ้ลผัดซีอิ๊วที่คุณตุ๊กตาชอบบอกว่าเหมือนฝีมือแม่ไม่มีผิด

ส่วนคุณทิพย์ขอเป็นเส้นเล็กต้มยำก็แล้วกัน จะได้ไม่ซ้ำกัน เนอะ เนอะ

 

ทานเสร็จก็กลับไปเก็บข้าวของที่ห้องเพื่อเตรียมเดินทางกลับบ้านซะที
คุณตุ๊กตาตัดสินใจว่าจะไปส่งคุณทิพย์ที่ท่ารถก่อน แล้วตัวเองจะเอารถไปคืนที่ร้าน
จากนั้นคุณน้องมู๋จะเอารถแมงกาไซด์คันน้อยมาส่งคุณตุ๊กตาที่ท่ารถอีกที
แผนการณ์ก็เป็นเช่นฉะนี้...ฉะนั้นคุณทิพย์ก็ได้นั่งรอที่ท่ารถเพียงคนเดียวระหว่างตุ๊กตาไป
นั่งมองข้าวของรอบตัว ทำไมมานเยอะขนาดนี้เนี่ย

กระเป๋าเป้สีเขียวใส่เสื้อผ้าของทั้งคุณทิพย์และก็คุณตุ๊กตา
กระเป๋าแดงของทิพย์เอามาใส่ของฝากฝากทุกๆคน ส่วนในถุงก็ใส่หมวกกันน๊อคกะของที่ยัดไม่หมด
และยังมีผ้านวมผืนโตที่ตัดราคาขอซื้อต่อจากน้องที่พัทยามาอีกในราคาแสนถูก เก๊าะเลยต้องแบกกลับ
เอานะ หนักหน่อย แต่เราก็จะมีผ้านวมคิตตี้เป็นของตัวเองในราคาแสนถูก ลัลลา!~

 

วั น นี้ ที่ ข น ส่ ง ค น เ ย อ ะ เ ป็ น พิ เ ศ ษ
ตุ๊กตามาถึงตอนเที่ยงนิดหน่อย พร้อมกับTiCkEt ที่พึ่งได้มาเมื่อสักครู่

ได้รถรอบ 12.40 น. ที่นั่ง 37 กับ 38 ... ขากลับได้นั่งคู่กันจริงๆเนอะ

 

ระหว่างรอรถ เอดSMSมาจากสนามบินอาบูดาบีถามว่าจะเอาน้ำหอมDKNY BeDeliciousมั้ย?
100ml. ราคาแค่ 2100 บาท แถมน้ำหอมขวดทดลองขวดเล็กให้หนึ่งขวดกับโลชั่น
เก๊าะเลยSMSไปบอกว่า OK ! ! !
ShE จะกลับมาคืนนี้เวลาประมาณทุ่มสองทุ่ม

สักพัก...อิมดก็โทรมาอีกถามว่าคืนนี้จะไปไหนกันมั้ย?
เก๊าะเลยถามเรื่องที่เมื่อวันก่อน ShE โทรมาแล้วอิชั้นหลับว่าจะไปฮ่องกงแน่หรือ?
อิมดบอกก็อาจจะไปแน่ แต่ยังไม่คอนเฟิร์มวันที่แน่นอนเหมือนกัน
พร้อมทิ้งท้ายซ้ำอีกหนว่า เย็นนี้ไปเที่ยวกันมั้ย?
ฮึ่ม!!! อินี่ชวนกรูเที่ยวจริง
เอานะ...BaCk 2 tHE rEaL wOrLd แล้วสินะ

 

นั่งรอรถจน 12.50 ก็แล้ว รถยังไม่มีทีท่าจะมาเลย เพราะรถของเราเป็นรถ SpArE
ร อ จ น แ ห ง๋ ว . . . เ ดิ น ไ ป เ ดิ น ม า จ น เ บื่ อ
ผู้คนก็ค้างเติ่งอยู่ที่นี่มากมายหลายรอบรถเป็นที่สุด
นี่มานอารายกานนะ ทำไมทุกคนถึงรวมตัวกันกลับกรุงเทพพร้อมๆกันแบบนี้ เทศกาลก็ไม่ใช่นี่นา
ระหว่างรอ อิชั้นยังใจดีสู้เสือถ่ายภาพตุ๊กตาที่เริ่มจะเคร่งเครียดเพราะกลัวไปทำงานไม่ทันได้

ได้รถแล้ว กว่าจะได้ขึ้นรถล่อไปบ่ายโมงเห็นจะได้
เอาละ เราจะกลับเข้าสู่โลกแห่งความเป็นจริงซะท
แค่เพียงคุณหลับตาตอนนี้ ตื่นมาอีกทีก็จะเป็นโลกแห่งความจริงแล้วสินะ
ชั้นขอลืมตาตื่นตลอดทางจะได้ไหม? จะได้ไม่ต้องกลับไปยังโลกใบเดิมที่เคยอยู่งัย

 

. . . ถึ ง บ้ า น ด้ ว ย ค ว า ม รี บ ร้ อ น . . .
กว่าจะถึงบ้านล่อปายบ่ายสามกว่าเห็นจะได้ รถก็ยังไม่ได้ไปเอาจากอู่ ข้าวของก็ยังไม่ได้เก็บ
ซิ่งแมงกาไซด์แม่ไปเอาช๊อปเปอร์ออกจากอู่ แล้วให้คุณตุ๊กตาซิ่งรถไปทำงานเลย
ส่วนอิชั้นซิ่งแมงกาไซด์แม่กลับ ข้าวของค้างไว้ก่อน คืนนี้ค่อยเอาป๊อปน้อยกลับมานอนบ้านเหมือนเดิม
เหนื่อยจัง...ยังไม่ได้พักผ่อนจากการเดินทางเลย
เอานะ ตุ๊กตาคงเหนื่อยกว่า เพราะยังไม่ทันหายเหนื่อยก็ต้องซิ่งรถกลับไปทำงานต่อซะแล้ว

 

เย็นที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายของกรุงเทพ และเรื่องราวมากมายที่ยัดเข้ามาใส่หัว
เงินในบัญชี หนี้ที่ใช้จ่ายเดือนนี้ของบัตรเครดิต ไหนจะบรรดาช๊อปปิ้งลิสท์ที่ฝากๆคนอื่นซื้ออีก
โอ๊ยยยยย...ปวดหัว รู้สึกว่าตัวเองยังปรับสภาพกลับไม่ได้เลย
เอานะ ใจเย็นๆ ค่อยๆคิด ค่อยๆทำ

 

ร่างกายดูเหมือนจะเพลียๆ นังมดก็โทรมาเวิ่นเว๊อชวนไปเที่ยวอีก
ม่ายปายยย ยางงายช้านก็ม่ายปายยยยยยยยย กี๊ดๆๆๆๆๆๆ
ขอเคลียร์หนี้เคลียร์สินให้เสร็จก่อนได้มั้ย?
จะได้คำนวณได้ว่าควรจะใช้ตังค์อีกเท่าไหร่ ที่เห็นๆอยู่ๆมานเกินแน่ๆ แง๊ๆๆๆๆ
ถึงเมิงเลี้ยงกรูก้อม่ายปายยยยยยยยยยยยย
ไดอารี่ก็ยังไม่ได้เขียน ไม่ชอบการหมักหมม อยากเก็บมานไว้เป็นความทรงจำที่ดีที่สุด
ยังงายยกูก้อออม่ายยยยปายยยยยย

 

หลังจากปฏิเสธไปแล้วก็ซิ่งรถไปหาพี่โอ๋เพื่อเอาของกะแคตตาล็อคอันใหม่ไปให้
พี่โอ๋บอกข่าวดีและข่าวร้ายพร้อมๆกันให้รับรู้
ข่าวดี...นาฬิกาFoSSiLที่สั่งซื้อทางเว็บ ส่งมาถึงบ้านพี่สาวพี่โอ๋ที่อเมริกาแล้ว
ข่าวร้าย...ค่าส่งกลับทางไปรษณีย์ไทยเกือบสองพันบาท ส่วนDHLไม่ต้องพูดถึงสามพันกว่าบาท
เฮือกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ไหนจะ TaX อีก...โง่รึป่าวเนี่ยที่รีบร้อนซื้อ เอานะ เอานะ
เวงกำเจรงๆ คงต้องหาคนที่กำลังจะกลับมาไทยซะหน่อยแล้ว ฝากหิ้วกลับมาให้หน่อยเถอะ
เวงกำแล้วชั้น เดือนนี้ทั้งค่าน้ำหอม ค่านาฬิกา ไหนจะไปเที่ยวมาอีก กรี๊ดๆๆๆๆๆ

 

ชีวิตต้องสู้!!!
ต้องสู้ ไม่สู้ก็อดสิค่ะ

 

 

PS1.
ผ ลิ ต ผ ล แ ห่ ง ค ว า ม สุ ข ใ น ก า ร ไ ป เ ที่ ย ว ค รั้ ง นี้

ใครจะรับผิดชอบเนี่ย???
ไปเที่ยว...ไม่ไปไม่รู้

 

PS2.
เกลียดคนโกหก พูดออกมาไม่หมดวะ