2 4   มิ ถุ น า ย น   2 5 5 1
วั น นี้ ม า ท า น ฟู จิ ที่ เ อ ส พ ล า น า ร์ ด ก ะ คุ ณ เ พื่ อ น ทั้ ง ส อ ง ค่ ะ

เดิมๆก็อันได้แก่ คุณทิพย์ คุณมด และคุณจิ้ง ที่วันนี้เรามาในคอนเซปรักสามเศร้า
เ ห อ . . . เ ห อ . . . เ ห อ

 

พนักงานวันนี้เหมือนจะไม่อยากรับออเดอร์โต๊ะเราสักเท่าไหร่เพราะรออยู่แสนนาน
แอบนึกในใจว่าโต๊ะชั้นชนบทหรือไม่อยากรับออเดอร์เวียนเฮดของอิมดกันแน่?

 

และนี่คือรายการอาหารวันนี้
คุณทิพย์...เบนโตะเซทปลาดิบ ไม่รับไข่ตุ๋น
คุณจิ้ง...เนื้อกะทะร้อน
คุณมด...ปลาดิบเซ็ท 5 อย่าง,กิมจิ,ทาโกะยากิ,ปลาซาบะไซส์L
และไอศกรีมเยลลี่ชาเขียวราดถั่วแดง
(โปรดสังเกต)
ว่าออเดอร์ของคุณมดจะยาวที่สุดและเรื่องมากที่สุด
เอานะ อย่างน้อยโต๊ะนี้มานก็สวยที่สุดเช่นกัน

นี่คือโฉมหน้าของมนุษย์เรื่องมากแดกเยอะในท่าการกินที่เซ็กส์ซี่ที่สุด หุหุ
เธอสั่งเยอะยังไม่พอ เธอยังกินทุกอย่างจนหมด...แม้แต่กุ้งทอดในเบนโต๊ะของอิชั้น T_T

เช็คบิลมา 1142 บาท บวก ค่าบัตรสมาชิกอันใหม่ของชั้นอีก 300 บาท
กลายเป็นว่ามื้อนี้ดิชั้นได้แต้มเครดิตการ์ดเพิ่มขึ้นอีกตั้ง 1442 บาท
และก็ออกจากฟูจิพร้อมกะเพาะที่ขยายเต็มพิกัด พร้อมจะไปอัดความบันเทิงเริงใจกันต่อ

 

จองตั๋วหนังเรื่อง "รัก/สาม/เศร้า" ของเราสามคน ได้รอบ 19.30 น.

เ อ๊ ะ ! ! !   เ ว ล า ยั ง พ อ เ ห ลื อ อ ยู่ นี่ น า
เนื่องจากคุณมดพรุ่งนี้จะต้องไปเข้างานในอีกที่นึงแต่ยังไม่มีเสื้อผ้า
คุณทิพย์ก็เลยเสนอไอเดียไป ShOpPinG ที่ตลาดนัดข้างๆกะเอสพลานาร์ดดู
เผื่อคืนนี้มาวๆจะได้ไม่ต้องถ่อไปถึงห้วยขวางให้เปลืองแรงสุราเล่น

 

แล้วคุณทิพย์ก็ได้เสื้อเก๋ไก๋ถูกใจเรียบง่ายแต่รู้สึกได้ถึงความเป็นตัวเองมาจำนวนหนึ่งตัว

ความจริงคนทั่วไปเค้าคงใส่ติดกระดุมกันหมด แต่ทิพย์ว่าไม่ติดกระดุมเท่ห์กว่าตั้งเยอะ
ไม่หรอก เพราะความจริงคอสั้น ติดไปปุ๊ป คอเสื้อออกมาเกยคางเลย เหอเหอเหอ

ช่วงนี้โรคจิต ชอบอารายเป็นพวงๆห้อยติดไว้กับอก

คุณมดเองก็ซื้อมาเหมือนกันด้วยอีกหนึ่งตัว เหมือนกันเด๊ะเลยแตกต่างกันแค่เป็นสีชมพูเท่านั้น
แต่พอออกจากร้านได้ไม่กี่ก้าวเท่านั้นแหละ อยู่ๆคุณมดก็บอกว่ามันไม่ใช่ มันไม่ใช่แนวเธอ
แล้วก็จะเอาเสื้อไปคืนที่ร้าน บอกว่าแถมให้อีกยี่สิบบาทก็ได้ แต่ขอเอาเสื้อคืนพร้อมตังค์
คุณทิพย์ กะ คุณจิ้ง ก็ได้แต่ งง งง และ ก็งง
ซึ่งตอนแรกคุณทิพย์ว่าจะออกไอเดียให้ไปเปลี่ยนเป็นสีฟ้ามาเด๋วซื้อต่อให้
แต่พอมานั่งนึกๆดูอีกที กูจะบ้ามีเสื้อเหมือนกันทำไมหลายๆตัว ก็เลยไม่เอาในที่สุด
แล้วคุณมดกะคุณจิ้งเองก็ไม่กล้าจะไปเปลี่ยน (คุณทิพย์นี่ไม่ต้องบอกไม่กล้าแน่นอน)
คุณมดจึงเดินคอตกพร้อมกับหยุดการ ShOpPinG บัดเดี๋ยวนั้น เพราะบอกว่ามันไม่ใช่แนว
เออ...คืนนี้กรูไปห้วยขวางกะเมิงก็ได้ ถ้านั่นมานแนวเมิงนัก

 

พร้อมจะดูหนังแล้วค๊า...วันนี้คุณทิพย์พกพาคนรักมาด้วย"ผ้าพันคอสุดเก๋ สุดเดิ้ล"
อย่างว่าอะนะ เป็นผู้หญิงตัวคนเดียวก็ต้องดูแลตัวเองซะหน่อยเด๋วจะเผลอไปกอดใครเค้าในโรงเข้า

"ชั้นคงต้องปล่อยมือเธอเพื่อใช้มือชั้นกอดตัวชั้นเอง" วู๊วววว วู๊ว...โรงหนังหนาวแค่ไหนก็ไม่กลัวค่ะ

 

ก่อนเข้าโรงหนัง คุณทิพย์เอ่ยปากบอกเพื่อนๆว่า ขอเป็น "ก้อย-รัชวิน" หนึ่งในตัวเอกของเรื่องนะ
เพราะแอบรู้มาก่อนว่าความจริงนั้น เป้-อารักษ์ นั้นรัก พีค...พวกเมิงเชิญได้กันไปเถอะ กูขอบาย
แต่อยู่ๆอิมดเสือกชิงตอบกลับมาว่า "งั้นมดขอเป็นผู้ชายนะ"
อ้าว...เหวอเลยทีนี้
ทำไงได้ ได้แต่มองหน้าไอ้จิ้งไป งั้นจิ้งก็คงต้องเป็นพีคแล้วละ
แล้ว "ห้อย" "เห้" "พี้" ก็เข้าโรงหนังกานไป
. . . ใ น โ ร ง ห นั ง . . .
หนังเริ่มฉายฉากแรก พีค หรือ "ฟ้า" ในเรื่องก็ตายห่าซะแล้ว
ดีนะ ไม่เลือกเป็นพีค ยังไม่ทันไรตายซะและจิ้งเอ๋ย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

ถ า ม ว่ า ห นั ง ส นุ ก มั้ ย ?
ทิพย์คงคาดหวังกะหนังเรื่องนี้มากไปด้วยละมั้ง
ที่คนเค้าว่าภาพสวย เสียงดีก็ยังไม่มากมายอะไรเท่าไหร่ในสายตาทิพย์
หนังดำเนินเรื่องตามสไตล์หนังไทยยุคสมัยนี้นี้นั่นแหละ แต่ไม่น่าบอกก่อนเลยว่าฟ้าต้องตาย
เอาเป็นว่าจากร้อย ทิพย์ให้ได้ไม่เต็มละกาน เปอร์เซ็นต์เท่าไหร่อยู่ในใจทิพย์คนเดียว
แต่ถามว่าอินมั้ย? คงอินมั้ง? ก็มาดูกานสามคนนี่
แต่เหตุการณ์แบบเพื่อนๆรักกันแบบนี้จะไม่มีวันเกิดขึ้นกะชั้นหรอก
เพราะชั้นเชื่อว่า หากชั้นรักใครคนนึงขึ้นมาชั้นคงต้องรี่ไปบอกเพื่อน ไม่เก็บไว้ในใจซะให้ยาก
แล้วถ้าเพื่อนรักกันอยู่แล้ว ชั้นคงตัดใจได้ไม่ยาก ก็คนมานแค่เริ่มรักนี่นาไม่ได้ผูกพันอะไรมากมาย
คนเราเปิดเผยซะอย่าง ไม่ได้อมพะนำอารายเอาไว้ มานก็ไม่มีอะไรจะต้องเสีย

 

จาก"รัก/สาม/เศร้า"ของเราสามคนแล้ว ก็เดินจูงมือกันไปสามคนเพื่อไปต่อกันที่ ProP
ProP BaR ณ เวลาเมื่อตอนมาถึง 22.40 น.นาฬิกาพี่แท็กซี่ที่มาส่ง
L e t ' S   P a R t Y ! ! ! . . . P r O P ( A g A i n   A n D   A g A i n )

เริ่มต้นปาร์ตี้ด้วยอารมณ์อันแสนเอื่อยเฉื่อย แต่ตบท้ายด้วยความเมามันส์ชิบอ๋าย
ทั้ ง ม า ว   ทั้ ง มั น ส์ (แม้อิจิ้งจะยืนยันคำเดียวว่ากูตายแล้วก็ตาม โธ่ฟ้าก็ น้ำยังมันส์อยู่เลย)

แหม๊ คนสมัยนี้เต้นเก่งน่าดู เต้นได้ไม่อายฟ้าดินให้ตายเถอะฟ้าผ่า
อยู่มานจนร้านแม่งปิด เด็กเสิร์ฟเดินกวาดขยะ รวมทั้งอิขยะสังคมก้อนใหญ่เช่นตรู
มาวแล้วเปรี้ยว มาวแล้วเปรี้ยว เดินแซวชาวบ้านไปทั่วเลยจนเพื่อนมดเอ่ยบ่อยๆว่าไหวไหม?
แหม๊ มานมะรู้จักกรูซะแล้ว กรูเปรี้ยวแปลว่าขันๆ หากสลบมะไหร่กระจายแน่นอนอ๊วก

 

ขืนใจตัวเองไป ShOpPinG ต่อกันที่ห้วยขวาง
ให้ตายสิเธอ ไม่เคยเดิน ShOpPinG ในสภาพเมามายเช่นนี้
ขอซดน้ำซุปต้มยำร้อนๆ กะยำแซบๆซะทีก่อนได้ไหม?
จากก๋วยเตี๋ยวไก่ที่ไอ้มดวาดหวังเลยกลายเป็นลงเอยที่ร้านอร่อยดี 24 ชั่วโมงที่ห้วยขวาง
แดกเหี้ยนในพริบตา ก้นชามต้องมีรอยรั่วแน่ๆ ไม่งั้นก็ต้องมีแบล๊กโฮลอยู่ตรงก้นแน่นอน
แดกเสร็จก็รีบไป ShOpPinG กันต่อก่อนที่จะเห็นคนแก้ผ้าไปทำงาน
เดินไปก็เซไป เซไปก็แซวไป แม่ค้าขำ พ่อค้าฮา แต่เพื่อนๆเซ็ง หุหุ
แซวพ่อค้าแม่ค้าเพื่อนด่า เลยหันมาแซวเพื่อนแทน
เอ็งมาเลือกชุดทำงานที่ห้วยขวาง เอ็งทำงานนักร้องใช่ไหม?
จบกาน...จบข่าว อิมดเลยมะได้เสื้อตามใจหวังซะตัว ไหนเมิงบอกว่าแนวงัยละ
แต่ละตัวกรูเห็นนักร้องทั้งนั้น ได้งานดีนี่หว่า กูขอเป็นหางเครื่องได้มั้ย
. . . ทั น ใ ด นั้ น . . .
ตุ๊กตาโทรมา ถามปัญหาที่เล่นเอาสร่างเลยงานนี้ สร่างไม่พอต่อด้วยเซ็งอีกตังหาก
จบ จบ จบ อยากกลับบ้านประเดี๋ยวนั้น อิจิ้งยังแอบสังเกตได้

 

กลับถึงบ้านโดยอาศัยผ่านทางแท๊กซี่ของชาวผองเพื่อน
ทำงายได้ บ้านใกล้สถานบันเทิงนี่นา ฮ่าๆๆๆๆ แม่นี่เลือกทำเลใช้ได้
อาบน้ำ ไม่สระผม แต่ไม่อมขี้ฟันเอาไว้เพราะใช้แรงที่เหลือแปรงฟันเสียหน่อย
สลบเหมือดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

ขอบคุณชะตาชีวิตที่ทำให้ชั้นมีความสุขบ้างเป็นบางครั้ง
และขอบคุณอีกครั้งที่นำเรื่องเลวร้ายผ่านเข้ามาบ้างให้เป็นประสบการณ์อันยิ่งใหญ่

 

 

PS.
ขอบคุณนะที่ทำให้ชั้นยังมีชีวิตอยู่

และขอบคุณมากที่ยังมีบัตรเหล้าเหลือพอให้ไปกินต่ออีกสักสองชั่วโมงได้
. . . ข อ บ คุ ณ จ ริ ง ๆ . . .
(แต่กรูเบื่อProPแล้ววะ คราวหน้ามาเก็บที่เหลือเราต่อที่อื่นกันเถอะ)